door Margherita Furlan
1 Maart 2019
"Iran
is de grootste bedreiging in het Midden-Oosten en de confrontatie met de
Islamitische Republiek is de sleutel tot het bereiken van vrede in de hele
regio". Toen de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo
deze woorden uitsprak in Polen, werd Iran op 13 februari getroffen door een
kamikaze-aanval: 42 Pasdaran, gedood in de zuidoostelijke provincies Sistan en
Baluchistan. De aanval werd opgeëist door de Soennitische jihadistische groep
Jaish al-Adl, die besloot aan te vallen terwijl het land de 40e verjaardag van
de islamitische revolutie vierde. Het evenement werd beantwoord door de bijna
totale stilte van onze eigen media. "Het is geen toeval dat Iran werd
getroffen door terreur op de dag dat het circus in Warschau begonnen was"
- getweet door de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Mohammad Javad Zarif
- '' vooral wanneer aanhangers van dezelfde terroristen vanuit de straten van
Warschau applaudisseren. ''
Voor
Zarif bleef de aanwezigheid van de voormalige burgemeester van New York,
Rudolph Giuliani, niet onopgemerkt en er werd tegen hem geprotesteerd door de
Mojahedin-e Khalqs in de straten van de Poolse hoofdstad, tijdens de
"Conferentie voor de stabilisatie van het Midden-Oosten" ,
georganiseerd door de Verenigde Staten. Het doel ervan was om een verenigd
front tegen Iran te creëren. Amerikaanse vicepresident Mike Pence was aanwezig,
net als minister Mike Pompeo, en Jared Kushner, senior adviseur voor zaken in
het Midden-Oosten en schoonzoon van de bewoner van het Witte Huis. De
Israëlische premier Benjamin Netanyahu kwam als interim-minister van Defensie
en Buitenlandse Zaken. Op deze top, die meer dan 50 landen samenbracht, waren
er delegaties onder leiding van ministers uit Saoedi-Arabië, de Verenigde
Arabische Emiraten, Bahrein, Marokko, Oman, Jemen, Jordanië, terwijl Egypte en
Tunesië onderministers stuurden. Afgezien van de afwezigen, kan Teheran rekenen
op de steun of neutraliteit van Algerije, Libië, Soedan, Libanon, Syrië, Irak,
Koeweit en Qatar, evenals die van Turkije, een niet-Arabische soennitische
macht.
Gelijktijdig
met de Poolse top was de Turkse president Recep Tayyip Erdogan in Sochi met
zijn tegenhangers uit Iran en Rusland, Hassan Rohani en Vladimir Poetin, die
daar bijeenkwamen voor een nieuwe ontmoeting van de triade van Astana over
Syrië. Aan de andere kant accepteren de Verenigde Staten en Israël na de
nederlaag van Daesh in Syrië de invloed van de sjiitische rode halve maan en Rusland,
die zich nu uitstrekt van het centrum van Mesopotamië naar de Middellandse Zee,
niet. Zou het kunnen dat de Top van Warschau niet alleen gericht is tegen Iran,
maar ook tegen Putin's Rusland en China?
Laten
we in volgorde werken en voor een moment terugkeren naar Warschau. Het is geen
toeval dat de Verenigde Staten deze locatie kozen - in het noorden en
tegelijkertijd in het oosten - om te praten over het Midden-Oosten. Washington
heeft inderdaad Warschau beloofd dat het het aantal troepen uit "Fort Trump"
zal verhogen om het aangekondigde gevaar van een Russische invasie tegen te
gaan (in werkelijkheid alleen aangekondigd door het krachtige
communicatieapparaat van de NAVO). Er is één voorwaarde: de Poolse overheid
moet de contracten die ze al met het Chinese bedrijf Huawei heeft gesloten,
annuleren voor de ontwikkeling van het 5G-netwerk. Washington weet dat wie de
communicatiewet wint de wereld wint. Dus in Warschau, terwijl het voldoet aan
de oorlogszuchtige impulsen van Bibi, het versterkt de NAVO langs de grens met
Rusland, dat nu is omsingeld, en beschermt zijn inmiddels verouderde hegemonie
van het Hemelse Rijk dat oprukt, en Europa opnieuw verdeeld.
Oost-Azië
is nu de nummer 1 bedreiging voor Washington, maar de investeringen rond de
nieuwe Zijderoute zijn wijdverbreid in Brussel, dat te midden van een
economische en institutionele crisis niet bereid is de handel met Iran te
onderbreken. Belangrijk in Warschau was de afwezigheid van de hoge
vertegenwoordiger voor het buitenlands beleid van de EU, Federica Mogherini,
die momenteel werkt aan een nieuw financieel mechanisme dat Amerikaanse
sancties tegen Teheran omzeilt. Italië is weliswaar vrijgesteld van
VS-sancties, maar heeft al aankopen van Iraanse olie bevroren (misschien met
aanhoudende hoop in de oliebronnen van Libië) en onmiddellijk gereageerd op de
oproep van de VS door minister van Buitenlandse Zaken Enzo Moavero Milanesi
naar Warschau te sturen.
Van de
Europese landen was, naast Italië, was alleen het Verenigd Koninkrijk aanwezig,
die minister van Buitenlandse Zaken Jeremy Hunt stuurde, die de geur van een
'harde Brexit' met zich meenam. Andere Europese landen waren aanwezig, maar met
minder prominente delegaties. Aan de andere kant, dezelfde Israëlische
militaire geheime diensten - merkt de Washington Post op, die ook wijst op een
verder verschil van aanpak binnen het Amerikaanse establishment - onthulde op
13 februari dat Iran "de overeenkomst over kernenergie niet heeft
geschonden", bevestigend wat enkele dagen eerder was verklaard door de
Amerikaanse inlichtingendienst.
Daarom
lijkt het erop dat deze keer de zeer efficiënte Israëlische
inlichtingendiensten oponthoud hebben met het verstrekken van informatie aan
Netanyahu die impulsief tweete: "Wat belangrijk is in deze ontmoeting - en
het is geen geheim, omdat er veel zijn - is dat dit een open ontmoeting is met
vertegenwoordigers van de belangrijkste Arabische landen, die samen met Israël
zitten om het gemeenschappelijk belang te bevorderen: onze oorlog tegen Iran.
" Maar toen kwam iemand tussenbeide om Bibi's krampachtige waanzin en zijn
tweet te kalmeren, en dus met dezelfde snelheid waarmee het werd gepubliceerd,
verdween het in de duistere onderwereld van het wereldwijde web. In zijn
toespraak in Warschau beperkte de Israëlische premier zich dus tot het praten
over de noodzaak om "Iran te bestrijden", onder meer resulterend in
de aanstaande opening van diplomatieke betrekkingen door verschillende
Arabische landen, waaronder Jemen, Oman en Bahrein. Het Tcefoah-plan van Jared
Kushner, dat twee jaar in de wacht is gezet, is bijna onopgemerkt gebleven: de
eens verdeelde Palestijnse kwestie is bijna irrelevant geworden.
Vanuit
Warschau, ooit bekend vanwege de militaire alliantie tussen de voormalige
Sovjetbloklanden, lijken de eerste stappen van de nieuwe Arabische NAVO tegen
Iran vooruit te gaan. Het plan, bekend als de Strategische Alliantie voor het
Midden-Oosten (MESA), zou zich moeten richten op de zwaargewichten van de Golf,
Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten. De oprichting van een
regionaal anti-raketafweerschild, dat de Verenigde Staten en de Golfstaten
jarenlang zonder resultaat hebben besproken, zou nu een haalbaar doel zijn.
Israël is verantwoordelijk voor het begeleiden van het plan. Wat kunnen we
verwachten? Het ergste.
Margherita Furlan is een onafhankelijke journalist, mede-oprichter van
pandoratv.it. Gericht op het blootleggen van de leugens en propaganda in het
reguliere media nieuws, houdt zij zich in het bijzonder bezig met het
Midden-Oosten en de NAVO. Ga voor meer informatie en media-informatie naar http://margheritafurlan.com
UITNODIGING VOOR DE
INTERNATIONALE CONVENTIE
VOOR HET ZEVENDE JUBILEUM
VAN DE NAVO
